lunedì, novembre 20, 2006

Il Tango di Nefeli


Ho deciso di installare radioblog per addolcire con delle note musicali la lettura dei post... la canzone che propongo, attraverso la sua melodia di altri tempi, credo sia la compagna migliore durante il vostro soggiorno da queste parti...
In Italia viene chiamato "Il Tango Greco" o "Il Tango delle Nuvole", il nome originale in Greco è Tο Tango της Nεφελη (il Tango di Nefeli). In realtà questa musica non è un Tango, non viene né dall’Argentina né dalla Grecia, ma ha origine nella musica Celtica della compositrice irlandese Loreena McKennitt, che è maestra d'arpa, compositrice, attrice e cantante.
Questo meraviglioso brano, in origine solo strumentale, fu commissionato dal "National Film Board of Canada" per la colonna sonora di "The Burning Times". Nel 1991, tuttavia, fu inserito dalla compositrice nel suo album "The Visit" e chiamanyo "Tango to Evora". Qualche anno dopo, nel 1998, la musica è stata arrangiata in Grecia dalla grande Haris Alexiou, una delle più famose cantanti greche, salita al successo internazionale 1971 con la canzone "When a woman drink". Haris ha scritto anche le parole che accompagnano il brano... una piccola e preziosa fiaba, lontana dalle strorie dei tanghi... Nefeli è una fanciulla, due angeli vogliono portarla via e spengere i suoi ricordi. Zeus la fa fuggire trasformandola in una nuvola...
.
Il cencio dorato che sui suoi capelli portava Nefeli, per differenziarsi da tutti nel vigneto
Sono arrivati due piccoli-piccoli angeli, e lo hanno rubato
Due piccoli angeli che nei loro sogni volevano Nefeli
Nutrirla con melagrana e miele, per non farle ricordare e farle dimenticare ciò che vuole,
la ammaliarono
Giacinti e gigli le hanno rubato il suo profumo e lo hanno indossato,
e gli amori mirandola con le frecce se ne burlano
ma il buon Zeus le ruba l’acqua della giovinezza
la trasforma in nuvola e la diffonde cosicché non la possano trovare
Due piccoli angeli che nei loro sogni volevano Nefeli
Nutrirla con melagrana e miele, per non farle ricordare e farle dimenticare ciò che vuole,
la ammaliarono
Il cencio dorato che sui suoi capelli portava Nefeli, per differenziarsi da tutti nel vigneto
Sono arrivati due piccoli-piccoli angeli, e lo hanno rubato
.
Το χρυσό κουρέλι που στα μαλλιά της φόραγε η Νεφέλη, να ξεχωρίζει απ’ όλους μέσ’ τ’ αμπέλι
ήρθανε δυο μικροί, μικροί αγγέλοι, και το κλέψανε
Δυο μικροί αγγέλοι, που στ’ όνειρά τους θέλανε την Νεφέλη
να την ταΐζουν με ροδί και μέλι, να μην θυμάται να ξεχνά τι θέλει, την πλανέψανε
Υάκινθοι και κρίνα της κλέψανε τ’ άρωμα και το φοράνε, κι οι έρωτες πετώντας σαϊτιές την περιγελούν
μα ο καλός ο Δίας της παίρνει το νερό της εφηβείας την κάνει σύννεφο και την σκορπά
για να μην την βρουν
Δυο μικροί αγγέλοι, που στ’ όνειρά τους θέλανε την Νεφέλη
να την ταΐζουν με ροδί και μέλι, να μην θυμάται να ξεχνά τι θέλει, την πλανέψανε
Το χρυσό κουρέλι που στα μαλλιά της φόραγε η Νεφέλη, να ξεχωρίζει απ’ όλους μέσ’ τ’ αμπέλιήρθανε δυο μικροί, μικροί αγγέλοι, και το κλέψανε

6 commenti:

Anonimo ha detto...

Τo τραγούδι που αγάπησα, γιατί όμως?

Γιατί... κάθε δρόμος είναι σημαδεμένος ακόμα κι αυτός της σωτηρίας μας....

Γιατί... ποτέ δεν νιώθεις μοναξιά όταν σε συντροφεύει η σκέψη εκείνου που σε κάνει ν' αγαπάς ακόμη και τη μοναξιά σου...

Γιατί... κάτι μοιαζεi στην ψυχή μου, που ταξιδεύει, άλλοτε κουρασμένη, άλλοτε χαμογελώντας, κι άλλοτε ακολουθώντας απλά τον δρόμο της...

Πάντα με γοήτευαν τα τραγούδια που - στιχουργικά τουλάχιστον - ενσωματώνουν απορίες του ίδιου του στιχουργού τους. Ουσιαστικά, ρωτώ τον εαυτό μου, ερευνώ, ψάχνω. Αρχίζοντας από μένα τον ίδιο. "Πως ταξιδεύουν οι ψυχές και οι ζωές μας?". Αυτό έλεγα σήμερα το πρωί. Αυτό συλλογιζόμουν. Κάπως έτσι βρέθηκα στην Roma. Κάπως, Ετσι.

Κάθε φορά που το ακούω βλέπω εκφρασμένη στα λόγια του, την άποψη μου για την Ζωή γενικότερα... ο Θάνατος σαν γεγονός, είναι ανύπαρκτος για μένα.. η Στιγμή όμως που χάνεται (μένει δηλαδή ασυνειδητοποίητη) είναι σοβαρότερη απώλεια....

... μία εσωστρεφή μπαλάντα!

Τα λόγια αποτυγχάνουν, όπως όταν πρέπει να ορίσουν το γενικό, τη "χαρά", τη "λύπη". Η μόνη ικανή γλώσσα να περιγράψει είναι η γλώσσα του σώματος και των συναισθημάτων, η εξωλεκτική επικοινωνία, η κίνηση της εκφοράς των λέξεων. Ο άνεμος με τον οποίον στέλνει "το χρυσό κουρέλι που στα μαλλιά της φόραγε η Νεφέλη" στο κοινό...

Dimitrios

Anonimo ha detto...

Mia cara non potevi scegliere musica migliore...
grazie perchè stai addolcendo il sonno della mia cucciola... che è qui accanto a me che dorme...
Ciao!

Gourmet ha detto...

Appena rimonterò le casse al pc potrò godere della tua musica..
Per ora sogno ed immagino, dalle tue parole..
S

LaCuocaRossa ha detto...

era tanto che non venivo a trovarti...
che bello vedere scritto in greco, sembra un ricamo...

voula ha detto...

Amato DIMITRI...γιατί έσυ μπορεις νάγαπάς, με κείνη την αγάπη της δημιουργίας
...κυρίως της σωτηρίας μας για να τον αναγνωρίσουμε και να τον περπατησουμε.
...γιατί η μοναξιά είναι η ξεκούραση της αγάπης.
Η ψυχή καταλαμβάνει ολο το χώρο που καταλαμβάνει και το σώμα μας,γι αυτό ταξιδεύει άλλοτε κουρασμένη, άλλοτε χαρούμενη, άλλοτε ....,άλλοτε....Σε κάθε κακό η καλό που κάνει το σώμα συμμετέχει και η ψυχή.
Η ψυχή αποτελείται από ουσία,ενώ το σώμα από ύλη. Το ενεργειακό στοιχείο του ανθρώπου είναι το διάμεσο στοιχείο επικοινωνίας σώματος και ψυχής και αυτό γίνεται μέσα από τα 7 κύρια ενεργειακά κέντρα. Αυτά βρίσκονται σε μιά διαρκή διπλή ακαριαία κίνηση για τη μεταφορά των πληροφοριών.Το κάθε ένα από αυτά επηρεάζει μιά συγκεκριμένη λειτουργία.Γι αυτό υπάρχουν διαφορες στις αντιδράσεις των ανθρώπων. Ανάλογα με το ποιό κέντρο είναι πιο ισσοροπημένο η πιό μπλοκαρισμένο αυτό θα εκφράζεται από τον συγκρεκριμένο άνθρωπο.Αν π.χ.το κέντρο του στήθους είναι μπλοκαρισμένο η επικοινωνία δεν θα ειναι καλή.Ο ανθρωπος δεν θα μπορεί να αγαπά και ενδεχομένως να νοσεί και σε όργανα του στήθους.
................................
....Κάπως έτσι ταξιδεύουν οι ψυχές και...οι ζωές μας!!!!
Οταν μάλιστα συντροφεύονται από τα ΑΣΜΑΤΑ της Αλεξιου τότε τα κέντρα τείνουν σε ισσοροπία.
Για κάποιο λόγο!!!!!
Οrrizzonti molto grazie da cuore!!δεν μπορώ να εκφράσω με λόγια την ευχαρίστηση μου,γι αυτό σου στέλνω μιά μεγααααλη ζεστη αγκαλιά ,σαν τον ηλιο που εχει εξω τώρα.Τ.Α.Μ.

orizzontidelgusto ha detto...

@ Dimitrios e Voula,
... le vostre parole, miele, che addolciscono l'anima e rafforzano la voglia di continuare!

@ cuochetta,
Non avrei mai immaginato che questa canzone potesse fungere anche da ninna-nanna...
L'arpa nella Grecia antica era lo strumento che accompagnava le narrazioni e faceva intraprendere il viaggio verso il sogno... mi auguro che possa sospingere la tua piccola in quei labirinti della sua mente che l'aiuterano nella plasticità del suo sviluppo.

@ Sandra,
vale la pena montare le casse per questa canzone-venticello...

@ cuoca rossa,
La lingua greca? Marguerite Yourcenar per voce di Adriano la descrive così:"Ho amato quella lingua per la sua flessibilità di corpo allenato, la ricchezza del vocabolario nel quale a ogni parola si afferma il contatto diretto e vario delle realtà, l'ho amata perché quasi tutto quel che gli uomini han detto di meglio è stato detto in greco". Che aggiungere? Per il riflesso architettonico della sua scrittura? Vorrei pensarci e ti farò sapere...